Spektakl wyjaśniony
„Aquele Abraço": Brazylia, o której opowiada spektakl w Roxy
To nie dziewięćdziesiąt minut karnawału. Spektakl podróżuje przez pięć regionów Brazylii, a odrobina kontekstu sprawia, że każdy przystanek wybrzmiewa pełniej.
Zobacz bilety na Roxy Dinner Show na GetYourGuide ↗Imię z piosenki
„Aquele Abraço" — „ten uścisk" — to tytuł jednej z najukochańszych brazylijskich piosenek, pożegnania Rio napisanego przez Gilberto Gila w 1969 roku, gdy opuszczał kraj pod rządami wojskowymi. Nadanie spektaklowi tego tytułu wyznacza ton: uścisk całego kraju, ciepły i nieco tęskny, a nie nocklubowy rewia.
Olimpijski rodowód
Spektakl reżyseruje Abel Gomes, członek zespołu kreatywnego odpowiedzialnego za ceremonie otwarcia i zamknięcia Igrzysk Olimpijskich w Rio w 2016 roku, i niesie ze sobą tę skalę — ponad sześćdziesięciu artystów na scenie, perkusja na żywo i inscenizacja zbudowana wokół świetlistej kopuły Roxy i paneli LED. Ambicją jest narodowy portret w muzyce i ruchu, zrealizowany z rozmachem ceremonii.
Pięć regionów, pięć światów dźwięku
Oficjalny podział geograficzny Brazylii wyróżnia pięć regionów, a spektakl podąża ich śladem. Północ przynosi Amazonię oraz jej rdzenne i rzeczne tradycje; północny wschód — bębny, forró i afrobrazylijskie rytmy Bahii i okolic; środkowy zachód — krainę bydła i Pantanal; południowy wschód — rodzimą sambę i bossa novę Rio oraz miejską energię São Paulo; a południe — tradycje gaúcho wspólne z Argentyną i Urugwajem.
Dlaczego to coś więcej niż samba
Odwiedzający często przychodzą z nadzieją na pokaz karnawałowy, a otrzymują coś znacznie szerszego: maracatu i frevo z Pernambuco, muzykę capoeiry, akordeon sertão, festiwale boi z północy. Samba i opierzony karnawałowy rejestr są obecne — finał je dostarcza — ale stanowią ostatni przystanek podróży, i właśnie dlatego spektakl wydaje się opowieścią o Brazylii, a nie tylko o Rio.
Jak to obejrzeć
Nie musisz znać portugalskiego; spektakl opowiadany jest muzyką, tańcem, kostiumami i inscenizacją, a każdy region zapowiada się wizualnie. Jeśli chcesz wyciągnąć z niego więcej, odrobina słuchania przed występem — Gilberto Gil, forró Luiza Gonzagi, bahijskie bloco, samba z Rio — zamienia przejścia w rozpoznania. A potem pozwól finałowi zrobić to, do czego został stworzony.